Technika mozaiki polega na formowaniu obrazu przez łączenie ze sobą drobnych kawałków kamienia, szkła, czy szkliwionych płytek ceramicznych. Więcej o mozaice - jej oddziaływaniu artystycznym i sposobie wykonywania oraz materiałach można przeczytać w tekście Aleksandra Hrebeniuka "Witraże-Mozaiki,Sztuka barwnych szkieł i kamyków" wydanej w Krakowie w 1938 przez Księgarnię "Nauka i sztuka" (odnośnik do tekstu poniżej).
Mozaika używana była w starożytności - znajdujemy wspaniałe przykłady dekoracji mozaikowej w budynkach prywatnych i publicznych w krajach Imperium Rzymskiego. Przykładami rozkwitu sztuki mozaikowej wczesnego chrześcijaństwa i Bizancjum są kościoły w Dafni (Grecja) i Rawennie (Włochy). W wiekach XI i XII mozaiką ozdobiono kościoły Wenecji, Grecji, Sycylii i Rzymu. Po okresie upadku mozaika odrodziła się w XIX w. za sprawą artystów Art Nouveau. Mozaika, która jest rządzącym się własnymi prawami medium artystycznym ma ogromne właściwości dekoracyjne. Może być stosowana do inkrustowania wnętrza czy fasady budynku, stanowić funkcjonalne pokrycie podłogi czy zdobić sufit.
W pracowni naszej wykonujemy mozaikę szklaną (wenecką). Zrealizowaliśmy mozaikę w Szkole Handlowej w Shiba (Tokio, Japonia). Pozostałe wykonane przez nas dzieła znalazły swe miejsce w kościołach: w Otwocku - Ługach i w Falenicy.
Prace można obejrzeć w dziale Galeria/mozaika
Poniżej teksty, które zebraliśmy przybliżające, mamy nadzieję, temat - "Mozaika".