Dość duże kawałki szkła (zdecydownie większe niż w witrażu) połączone metalem (ołów lub cyna). Rozwiązanie przystępnijsze cenowo niż witraż. Prostota przeszklenia sama w sobie może zachwycić.
Przeszklenie, geometryczne - kawałki szkła mają kształt regularnych figur geometrycznych (rombów, prostokątów, kwadratów, trójkątów).
Przeszklenie ornamentowe - jak przeszklenie geometryczne lecz kształty szkieł są bardziej skomplikowane (sześciokąty, koła, wąskie paski lub kompozycja wszystkich). 
Przeszklenie w połączeniu z witrażem - rozwiązanie staosowane w przypadku gdy pełne zagospodarowanie otorów okien witrażem nie wchodzi w grę z uwagi na specyfikę wnętrza lub ze względów finansowych (gdy witraż byłby zbyt drogi). Zazwyczaj stosuje się dwa sposoby: medaliony witrażowe na tle przeszklenia lub dekoracyjne obramowanie witrażowe z centrum wypełnionym przeszkleniem. Można też stosować połączenie powyższego tzn witraż jako obramowanie i w medalionach centralnych.
Klasyczne przeszklenie witrażowe  - to szkła łączone ołowianymi listewkami - tworzą się pola, którymi można wypełniać otwory stolarki drzwiowej lub okiennej.
Przeszklenie witrażowe w technice Tiffany - to szkła łączone ze sobą folią miedzianą pokrytą cyną (wtedy połączenia są delikatniejsze i mniej widoczne niż w przypadku połączeń ołowianych).
Materiał do przeszkleń to szkło: witrażowe ręcznie dmuchane, witrażowe walcowane, szkło wytwarzane w pracowniach (reliefowe, stapiane, piaskowane, fasetowane). Można też łączyć różne rodzaj szkieł.
Projektowanie przeszklenia odbywa się w oparciu o rysunek w skali 1:10 oraz ewentualnie symulację komputerową. Przed rozpoczęciem projektu artysta tworzy gamę kolorystyczną przeglądając próbki szkieł,
Wykończenie brzegów pól. Krawędzie są otoczone ldwuteownikiem ołowianym lub stalowym ceownikiem. Listwa ołowiana  to grubość pola rzędu 7 mm. W przypadku ceownika stalowego grubość pola będzie mniejsza - 5 mm.
Wielkość. Wielkość pól nie powinna być większa niż 30 x 40 cm. Jeśli jest potrzeba stosowania większych płaszczyzn muszą być one dodatkowo wzmacniane płaskownikami stalowymi nalutowanymi na powierzchni lub wkładkami stalowymi - rdzeniami. Szkło połączone metalowymi spoinami, bez dodatkowych usztywnień, nie zapewnia wystarczającej sztywności - pola z biegiem czasu, pod własnym ciężarem, wybrzuszają się. W przypadku płaszczyzn poziomych (plafony i sufity witrażowe) pola są podwieszane do konstrukcji budowanej nad stropem. Nie zalecamy wzmacniania pól poprzez umieszczanie ich pomiędzy taflami przeźroczystego szkła. Rozwiązanie to "zabija" znajdujące się w środku szkło - powstają szkodliwe odbicia i refleksy.
Ciężar - 1 mkw przeszklenia zależy jest od wielkości kawałków i ich ilości czyli od gęstości podziałów szkła . Dla typowego projektu, ciężar ten waha się od 8  do 10 kg.